Overslaan naar de hoofd content

Johnson Marketing

Gratis webinar op 26, 27 en 28 januari: Begeleiders werven in de complexe gehandicaptenzorg   ⭢   Meld je aan   |   Alle webinars 

Gratis webinar op 26, 27 en 28 januari: Begeleiders werven in de complexe gehandicaptenzorg   ⭢   Meld je aan  

Hoe je de businesscase van werving uitlegt aan je bestuur en je controller

Hoe je de businesscase van werving uitlegt aan je bestuur en je controller

Een goed wervingsplan sneuvelt zelden op de inhoud. Het sneuvelt in de vergadering waarin het wordt gepresenteerd. Niet omdat het plan zwak is, maar omdat het in de verkeerde taal wordt uitgelegd: in sollicitaties, kanalen en doorlooptijden, terwijl de mensen aan tafel denken in continuïteit, risico en euro's.

Dat is geen kwestie van beter presenteren. Het is een kwestie van je verhaal opbouwen in de eenheid waarin je gesprekspartner rekent.

Drie tafels, drie talen

De teams willen weten wanneer de druk afneemt. Voor hen is de eenheid rust in het rooster: minder gaten, minder wisselende gezichten, minder bijspringen in je vrije weekend.

De controller wil weten wat het kost en wanneer het zich terugverdient. Voor hem of haar is de eenheid kosten per aanname, vermeden inhuurkosten en terugverdientijd. Een plan zonder die drie getallen is geen plan, maar een intentie.

Het bestuur wil weten welk risico verdwijnt. Voor hen is de eenheid continuïteit van zorg, kwaliteit, en afnemende afhankelijkheid van externen. Het financiële argument opent de deur; het risico-argument sluit het besluit.

Hetzelfde plan, drie verhalen. Wie één versie maakt en die aan alle drie voorlegt, verliest bij minstens twee.

Begin bij het probleem, in hun eenheid

De meest gemaakte fout is openen met wat je wilt doen. Campagne, kanalen, doelgroepen, planning. Daarmee vraag je om budget voordat iemand het probleem heeft geaccepteerd.

Open in plaats daarvan met wat de huidige situatie kost. Eén locatie, één functieprofiel, één bedrag per maand. Concreet, controleerbaar, en het maakt de rest van je verhaal vanzelf urgent. Pas daarna volgt de interventie, en helemaal aan het eind het budget.

In die volgorde is budget een consequentie van de analyse. In de omgekeerde volgorde is het een verzoek — en verzoeken worden afgewogen tegen alle andere verzoeken.

Beloof wat je kunt aantonen

De verleiding is groot om een hard aantal aannames te beloven. Dat werkt één keer. Beter is een prognose met een bandbreedte, plus een expliciete lijst met de aannames eronder: verwachte doorlooptijd per profiel, beschikbaarheid in het wervingsgebied, aannamekans per fase van het proces.

Dat maakt je plan navolgbaar en het beschermt je als de markt anders uitpakt. Een prognose die niet uitkomt maar wel navolgbaar was, kost je geen geloofwaardigheid. Een belofte die niet uitkomt wel.

Maak de tegenwerping expliciet

Er komt altijd één van drie tegenwerpingen: we hebben dit al eens geprobeerd, we hebben er geen budget voor, en we kunnen de mensen toch niet vinden.

Behandel ze vóórdat ze gesteld worden. Wat was er anders aan de eerdere poging. Waarom is dit geen kostenpost maar een investering met een terugverdientijd. En op basis van welke marktgegevens is de instroom wél realistisch. Wie de tegenwerping zelf agendeert, houdt de regie over het antwoord.

Rapporteer daarna in dezelfde eenheid

Dit is de stap waar het in de praktijk misgaat. Wie zijn plan verkoopt in euro’s en vervolgens rapporteert in bereik en kliks, verliest het vertrouwen dat hij bij de start opbouwde. De cijfers waarmee je het besluit haalde, zijn de cijfers waarop je verantwoording aflegt.

Rapporteer op aannames, kosten per aanname, doorlooptijd en vermeden inhuurkosten. Dan is het volgende gesprek over budget geen discussie meer, maar een bevestiging van wat al zichtbaar is.